آنوبیس: خدای مومیایی و زندگی پس از مرگ

آنوبیس: خدای مومیایی و زندگی پس از مرگ
David Meyer

یکی از قدیمی‌ترین خدایان در پانتئون مصر، آنوبیس به عنوان خدای زندگی پس از مرگ، درمانده‌ها و روح‌های گمشده، جایگاه خود را در میان گروه خدایان آنها حفظ می‌کند. آنوبیس همچنین خدای حامی مصری مومیایی کردن است. اعتقاد بر این است که فرقه او از پرستش خدای قدیمی‌تر و بسیار قدیمی‌تر Wepwawet که با سر شغال به تصویر کشیده شده است، پدید آمده است.

تصاویر تصویر آنوبیس مقبره‌های سلطنتی اولیه از سلسله اول مصر (حدود 3150-3150) را تزئین می‌کند. 2890 قبل از میلاد)، با این حال، اعتقاد بر این است که پیروان فرقه او تا زمانی که این تصاویر مقبره محافظ آیینی ثبت شد، شکوفا شد.

تصاویر شغال‌ها و سگ‌های وحشی که اجساد تازه دفن شده را بیرون می‌آورند، الهام‌بخش پشت آن بوده است. فرقه آنوبیس خود این فرقه در اوایل دوره پیش از سلسله مصر (حدود 6000-3150 قبل از میلاد) تأسیس شد. مصریان باستان یک خدای سگ فرمانروایی را به عنوان محافظت مصمم در برابر غارت دسته سگ های وحشی که در حومه روستا پرسه می زدند، می دیدند.

فهرست مطالب

    حقایق درباره آنوبیس

    • آنوبیس خدای مردگان و عالم اموات مصر باستان بود
    • در زمان پادشاهی میانه، اوزیریس نقش خدای عالم اموات را بر عهده گرفت
    • فرقه آنوبیس از یک خدای شغال قدیمی‌تر Wepwawet پدید آمد
    • آنوبیس با اختراع مومیایی و مومیایی کردن در نقش خود به عنوان خدای عالم اموات شناخته شد
    • Anubis'دانش آناتومی که از طریق فرآیند مومیایی کردن انباشته شد، منجر به تبدیل شدن او به خدای حامی بیهوشی شد.
    • او ارواح متوفی را از طریق Duat خطرناک (قلمرو مردگان) راهنمایی می کرد
    • آنوبیس نیز در نگهبان حضور داشت. ترازو، که در هنگام وزن کشی مراسم قلب که در آن زندگی متوفی قضاوت می شد، استفاده می شد
    • قدمت پرستش آنوبیس به پادشاهی قدیم برمی گردد و آنوبیس را به یکی از قدیمی ترین خدایان مصر باستان تبدیل می کند

    بصری تجسم و انجمن های عرفانی

    آنوبیس به عنوان مردی قوی و عضلانی با سر شغال یا به صورت هیبرید سیاه شغال-سگ با گوش های نوک تیز به تصویر کشیده می شود. برای مصریان، رنگ سیاه نمایانگر پوسیدگی زمینی بدن همراه با خاک حاصلخیز دره رودخانه نیل بود که حیات و قدرت باززایی را نشان می داد.

    آنوبیس به عنوان یک سگ سیاه قدرتمند به عنوان مدافع مردگان تصور می شد. که تضمین کردند به درستی دفن شده اند. اعتقاد بر این بود که آنوبیس هنگام ورود به زندگی پس از مرگ در کنار درگذشتگان می ایستد و به رستاخیز آنها کمک می کرد. آنوبیس در دوره قبل از عروج به برتری اوزیریس در دوران پادشاهی میانه مصر (حدود 2040-1782 ق.م) به عنوان "نخستین غربی ها" نامیده می شد. بنابراین آنوبیس مدعی تمایز بودن پادشاه مردگان یا"غربی ها."

    در طول این تجلی، آنوبیس نماینده عدالت ابدی بود. او حتی بعداً این نقش را حفظ کرد، حتی اوزیریس که جایزه افتخاری "اولین غربی ها" را دریافت کرد، جایگزین شد.

    پیش از این در تاریخ مصر، آنوبیس پسر فداکار را و همسرش هسات تصور می شد. با این حال، پس از جذب او توسط اسطوره ازیریس، آنوبیس به عنوان پسر اوزیریس و نفتیس تغییر نام داد. نفتیس خواهر شوهر اوزیریس بود. تا اینجا، آنوبیس اولین خدایی است که بر روی دیوارهای مقبره حک شده است و حفاظت از او به نمایندگی از مردگان دفن شده در داخل مقبره مورد استفاده قرار گرفته است. روند و مراسم تشییع جنازه، یا ایستادن در کنار اوزیریس و توث برای «سنگین کردن قلب روح در تالار حقیقت» در زندگی پس از مرگ مصر. مردگان برای رسیدن به بهشت ​​ابدی که توسط فیلد ریدز وعده داده شده بود، باید آزمایشی توسط اوزیریس ارباب دنیای زیرین را پشت سر بگذارند. در این آزمایش قلب فرد در برابر پر سفید مقدس حقیقت وزن می شد.

    کتیبه رایجی که در بسیاری از مقبره ها یافت می شود از آنوبیس است به عنوان مردی با سر شغال که ایستاده یا زانو زده است در حالی که ترازوهای طلایی قلب را در دست گرفته است. با پر وزن می شد.

    دختر آنوبیس قبهت یا کابشه بود. نقش او آوردن آب گوارا و ایجاد آرامش برای مردگان استآنها منتظر قضاوت در تالار حقیقت هستند. ارتباط آنوبیس با قبهت و الهه نفتیس، یکی از پنج خدای اصلی، بر نقش دیرینه او به عنوان نگهبان عالی مردگان که روح‌ها را در سفرشان به زندگی پس از مرگ هدایت می‌کرد، تأکید می‌کند.

    Origins And Assimilation Into The اسطوره اوزیریس

    آنوبیس این نقش را به عنوان تنها ارباب مردگان در طول دوره سلسله اولیه مصر (حدود 3150-2613 قبل از میلاد) تا پادشاهی قدیمی آن (حدود 2613-2181 قبل از میلاد) بر عهده داشت. او همچنین به عنوان داور با فضیلت همه ارواح پرستش می شد. با این حال، همانطور که اسطوره ازیریس محبوبیت و نفوذ پیدا کرد، اوزیریس به تدریج ویژگی های خداگونه آنوبیس را جذب کرد. با این حال، محبوبیت همیشگی آنوبیس باعث شد که او به طور موثری جذب اسطوره ازیریس شود.

    اول، اصل و نسب اصلی و تاریخچه تاریخی او کنار گذاشته شد. روایت قبلی آنوبیس او را پسر اوزیریس و نفتیس که همسر ست بود به تصویر می‌کشید. آنوبیس در طول رابطه آنها آبستن شد. این داستان نشان می دهد که چگونه نفتیس در ابتدا جذب زیبایی برادر ست ازیریس شد. نفتیس اوزیریس را فریب داد و خود را تغییر داد و در کسوت ایزیس که همسر اوزیریس بود در برابر او ظاهر شد. نفتیس اوزیریس را اغوا کرد و با آنوبیس باردار شد و او را بلافاصله پس از تولدش رها کرد، زیرا از ترس اینکه ست رابطه او را کشف کند. داعش حقیقت را در مورد رابطه آنها کشف کرد و شروع به جستجو برای نوزاد خود کردفرزند پسر. زمانی که ایسیس سرانجام آنوبیس را پیدا کرد، او را به عنوان پسر خود پذیرفت. ست همچنین حقیقت پشت این رابطه را کشف کرد و دلیل قتل اوزیریس را ارائه کرد.

    پس از جذب در اسطوره مصری ازیریس، آنوبیس به طور معمول به عنوان "مردی که به سراغ او می رود" و محافظ اوزیریس به تصویر کشیده می شد. این آنوبیس بود که پس از مرگ اوزیریس از بدن او محافظت می کرد. آنوبیس همچنین بر مومیایی کردن جسد نظارت داشت و به اوزیریس در قضاوت روح مردگان کمک کرد. بسیاری از تعویذهای محافظ، نقاشی‌های آرامگاهی خاطره‌انگیز و متون مقدس مکتوب، که باقی مانده‌اند، نشان می‌دهند که آنوبیس به طور مکرر از او خواسته می‌شود تا محافظت از متوفی را افزایش دهد. آنوبیس همچنین به‌عنوان عامل انتقام و مجری قدرتمند نفرین‌هایی که بر دشمنان فرد انداخته می‌شود یا در دفاع در برابر نفرین‌های مشابه به تصویر کشیده می‌شود. در بسیاری از اسطوره های مصری برجسته است. وظیفه آنوبیس به عنوان ارباب مردگان مصری محدود به انجام یک کار تشریفاتی بود. این آیین در حالی که غیرقابل انکار بود، برای تزیین مناسب نبود. به نظر می رسد آنوبیس به عنوان نگهبان مردگان، مبتکر فرآیند مومیایی سازی و آیین معنوی برای حفظ بدن متوفی برای زندگی پس از مرگ، بیش از حد درگیر وظایف دینی خود است که درگیر انواع بی پروایی و بی احتیاطی است.فرارهای انتقام جویانه خدایان و الهه های دیگر مصر را نسبت دادند.

    کشیشی آنوبیس

    کشیشی که به آنوبیس خدمت می کرد منحصراً مرد بود. کاهنان آنوبیس اغلب با نقاب های خدای خود که از چوب ساخته شده بود، در حالی که مراسم مقدس برای فرقه او را انجام می دادند، می پوشیدند. فرقه آنوبیس در سینوپولیس، که به عنوان "شهر سگ" در مصر علیا ترجمه می شود، متمرکز بود. با این حال، مانند سایر خدایان مصر، زیارتگاه‌های فعال به افتخار او در سراسر مصر ساخته شد. این که او به طور گسترده در سراسر مصر مورد احترام بود، گواهی بر قدرت پیروان آنوبیس و محبوبیت پایدار اوست. همانند بسیاری از خدایان مصری دیگر، آیین آنوبیس به لطف ارتباط الهیاتی او با خدایان تمدن های دیگر، در تاریخ مصر بعدی نیز باقی ماند. با احترام رفتار شود و پس از مرگ برای دفن آماده شود. آنوبیس همچنین وعده محافظت از روح خود را در زندگی پس از مرگ داد، و اینکه کار زندگی روح قضاوت منصفانه و بی طرفانه خواهد داشت. مصریان باستان این امیدها را با معاصران امروزی خود به اشتراک می گذارند. با توجه به این موضوع، محبوبیت و طول عمر آنوبیس به عنوان کانون پرستش آیینی آیینی به راحتی قابل درک است.

    امروزه، تصویر آنوبیس در میان همه خدایان موجود در پانتئون مصر به راحتی قابل تشخیص است.و بازتولید نقاشی‌ها و مجسمه‌های مقبره‌اش همچنان محبوب است، به‌ویژه در بین دوستداران سگ امروزه.

    همچنین ببینید: موسیقی و سازهای مصر باستان

    تصویر یک خدا

    شاید هوارد کارتر شناخته‌شده‌ترین تصویر خدای سر سگ را کشف کرده باشد. آنوبیس که با کشف مقبره توتانخ آمون به دست ما رسیده است. این چهره دراز کشیده به عنوان نگهبان اتاق کناری که از اتاق اصلی دفن توت عنخ آمون خارج شده بود قرار گرفت. مجسمه چوبی حکاکی شده در جلوی عبادتگاه قرار داشت و حاوی سینه سایبان توت عنخ آمون بود.

    مجسمه چوبی حکاکی شده به زیبایی در حالتی شبیه ابوالهول دراز کشیده است. تصویر آنوبیس که برای اولین بار در یک شال پوشیده شده بود، یک پایه طلایی پر زرق و برق را با تیرهای متصل تزئین می کند تا تصویر را در صفوف مقدس حمل کند. این نمایش شیک آنوبیس به شکل سگ مانند او یکی از شاهکارهای مجسمه سازی حیوانات مصر باستان در نظر گرفته می شود.

    تأمل در گذشته

    در مورد مرگ و احتمال مرگ چیست؟ زندگی پس از مرگی که ما را مجذوب خود می کند؟ محبوبیت همیشگی آنوبیس در عمیق‌ترین ترس‌ها و بزرگ‌ترین امیدها و مفاهیم بشری است که بدون زحمت دوره‌ها و فرهنگ‌ها را در بر می‌گیرد.

    تصویر سربرگ با حسن نیت: Grzegorz Wojtasik via Pexels

    همچنین ببینید: نماد گل ارکیده آبی (10 معنی برتر)



    David Meyer
    David Meyer
    جرمی کروز، یک مورخ و مربی پرشور، ذهن خلاقی است که در پس وبلاگ جذاب برای دوستداران تاریخ، معلمان و دانش آموزان آنها قرار دارد. جرمی با عشقی عمیق به گذشته و تعهدی تزلزل ناپذیر به گسترش دانش تاریخی، خود را به عنوان منبع قابل اعتماد اطلاعات و الهام معرفی کرده است.سفر جرمی به دنیای تاریخ در دوران کودکی او آغاز شد، زیرا او مشتاقانه هر کتاب تاریخی را که به دستش می رسید می خورد. او که مجذوب داستان های تمدن های باستانی، لحظات مهم در زمان، و افرادی بود که دنیای ما را شکل دادند، از همان دوران کودکی می دانست که می خواهد این اشتیاق را با دیگران به اشتراک بگذارد.جرمی پس از اتمام تحصیلات رسمی خود در تاریخ، شغل معلمی را آغاز کرد که بیش از یک دهه طول کشید. تعهد او به پرورش عشق به تاریخ در میان شاگردانش تزلزل ناپذیر بود، و او پیوسته به دنبال راه‌های نوآورانه برای درگیر کردن و مجذوب کردن ذهن‌های جوان بود. او با شناخت پتانسیل فناوری به عنوان یک ابزار آموزشی قدرتمند، توجه خود را به حوزه دیجیتال معطوف کرد و وبلاگ تاریخ تأثیرگذار خود را ایجاد کرد.وبلاگ جرمی گواهی بر تعهد او برای قابل دسترسی و جذاب کردن تاریخ برای همه است. او از طریق نوشتن شیوا، تحقیقات دقیق و داستان سرایی پر جنب و جوش خود، به وقایع گذشته روح می بخشد و به خوانندگان این امکان را می دهد تا احساس کنند که گویی شاهد وقوع تاریخ هستند.چشم هایشان. خواه این یک حکایت نادر شناخته شده باشد، چه تحلیلی عمیق از یک رویداد تاریخی مهم، یا کاوشی در زندگی شخصیت های تاثیرگذار، روایت های گیرا او طرفداران اختصاصی را به خود جلب کرده است.جرمی فراتر از وبلاگ خود، همچنین به طور فعال در تلاش‌های مختلف حفاظت از تاریخی مشارکت دارد و با موزه‌ها و جوامع تاریخی محلی همکاری نزدیک دارد تا اطمینان حاصل شود که داستان‌های گذشته ما برای نسل‌های آینده محافظت می‌شود. او که به خاطر سخنرانی‌های پویا و کارگاه‌های آموزشی برای سایر معلمان شناخته می‌شود، دائماً تلاش می‌کند تا دیگران را برای کاوش عمیق‌تر در ملیله‌های غنی تاریخ ترغیب کند.وبلاگ جرمی کروز به عنوان شاهدی بر تعهد تزلزل ناپذیر او برای قابل دسترسی، جذاب و مرتبط کردن تاریخ در دنیای پرشتاب امروز است. او با توانایی عجیب خود در انتقال خوانندگان به قلب لحظات تاریخی، همچنان به پرورش عشق به گذشته در بین علاقه مندان به تاریخ، معلمان و دانش آموزان مشتاق آنها ادامه می دهد.