دزدان دریایی چه می نوشیدند؟

دزدان دریایی چه می نوشیدند؟
David Meyer

در زمان های قدیم، در حالی که دزدان دریایی در دریاهای آزاد در جستجوی گنج پرسه می زدند، به نوشیدنی نیاز داشتند که به آنها کمک کند در طول نبرد هوشیار بمانند و کنترل داشته باشند. اما این دزدان دریایی خشن و سرسخت چه نوشیدنی می‌نوشیدند؟

بر خلاف تصور عمومی، دزدان دریایی فقط رم نمی‌نوشیدند. آنها بسته به چیزی که در دسترس بود، انواع نوشیدنی‌های مختلف می‌نوشیدند.

در اینجا نگاهی به برخی از نوشیدنی‌هایی که در طول سفرهای خود از آن‌ها لذت می‌بردند، می‌بینیم.

دزدان دریایی عمدتاً می‌نوشیدند: گروگ، براندی، آبجو، رام، رام مخلوط با نوشیدنی های دیگر، شراب، سیب سفت و گاهی اوقات مخلوطی از رام و باروت.

فهرست مطالب

    نوشیدنی های مختلف الکلی

    دزدان دریایی در سفرهای خود در عصر طلایی نوشیدنی های مختلفی می نوشیدند. گروگ محبوب‌ترین انتخاب بود، زیرا هیدراتاسیون و مواد مغذی مورد نیاز ملوانان را همراه با محتوای الکل خود فراهم می‌کرد.

    رام همچنین به دلیل محتوای بالای الکل و استفاده از آن به عنوان یک داروی دارویی مورد علاقه بود.

    همچنین ببینید: کبوتر سفید نماد چیست؟ (18 معنی برتر)

    براندی یک انتخاب مجلل برای کاپیتان ها و افسران بود، در حالی که آبجو یک جایگزین مقرون به صرفه به خدمه داد. در کشتی های دزدان دریایی رام کنید.

    Grog

    Grog یک نوشیدنی محبوب در بین دزدان دریایی به دلیل خوبی بود. از مخلوطی از رام و آب با مواد دیگری مانند جوز هندی یا آبلیمو درست می شد. [1]

    یک بطری رام Pirate's Grog

    BJJ86، CC BY-SA 4.0، از طریق Wikimedia Commons

    کلمه "grog" از نام مستعار داده شده بهنایب دریاسالار بریتانیایی ادوارد ورنون که در قرن هفدهم این نوشیدنی را در بین ملوانان رایج کرد. مزارع نیشکر منبع اصلی الکل برای دزدان دریایی و سایر ملوانان بود، زیرا در دسترس ترین شکل مشروب سخت بود.

    گروگ نیروی دریایی سلطنتی یک نوشیدنی محبوب در میان ملوانان در قرن 18 بود. با رم، آب، آبلیمو و شکر یا عسل درست می شد. نسبت دقیق مواد به آنچه در آن زمان در دسترس بود بستگی داشت، اما معمولاً دو قسمت رم به یک قسمت آب داشت.

    آب لیمو یا آب مرکبات به دلیل محتوای ویتامین C آن برای کمک به جلوگیری از اسکوربوت اضافه می شد. ، در حالی که شکر یا عسل برای شیرینی اضافه می شد. سپس مخلوط را حرارت داده و هم می زنیم تا همه مواد با هم مخلوط شوند. نوشیدنی به‌دست‌آمده هم طراوت‌بخش و هم قوی بود و انرژی مورد نیاز ملوانان را در طول سفرهای طولانی‌شان در دریا فراهم می‌کرد.

    براندی

    براندی یک نوشیدنی درجه یک بود که برای کاپیتان ها و افسران در نظر گرفته شده بود. این از شراب مقطر، میوه، آب نیشکر و شکر تصفیه شده ساخته شده بود و دارای محتوای الکل بالایی بود تا به نوشیدنی‌هایش سر و صدایی قوی بدهد. [2]

    آبجو

    آبجو یک نوشیدنی محبوب بود و به عنوان جایگزین ارزان‌تری برای رام به حساب می‌آمد. معمولاً به شکل عرقیجات و باربرها عرضه می‌شد که می‌توانستند برای مدت طولانی بدون خراب شدن نگهداری شوند.

    تصور می‌شد که دارای فوایدی مانند کمک به هضم غذا و تامین مواد مغذی بسیار مورد نیاز است.در طول سفرهای طولانی.

    رام

    دزدان دریایی همیشه با نوشیدن رام در سفرهای طولانی در دریا همراه بوده اند. ترکیب دلچسب و قوی ادویه ها علیرغم محتوای بالای الکل آن، مقاومت در برابر آن را چالش برانگیز کرده است.

    رام 12 ساله الدورادو و رام 15 ساله الدورادو

    آنیل لوچمن، CC BY-SA 2.0، از طریق Wikimedia Commons

    تاریخچه بسیار هیجان انگیزی با دزدان دریایی دارد. این نوشیدنی معمولاً در کشتی ها یافت می شد و اغلب به کسانی داده می شد که به دنبال ثروت سریع بودند. در طول قرن شانزدهم، حتی جنگ‌های شدیدی برای بشکه‌های رم در دریای کارائیب وجود داشت، زیرا آن را یک کالای ارزشمند می‌دانستند. [3]

    هیچ داستان دزدان دریایی بدون ذکر عشق عمیق آنها به رام کامل نمی شود.

    رام با نوشیدنی های دیگر

    رام چیزی بیش از یک نوشیدنی الکلی بود. این یک مایع یکپارچه بود که به نوشیدنی‌های مختلف اضافه می‌شد.

    به قرن 1600، رم مخلوط با آب، که دریانوردان اغلب از آن به عنوان گروگ یاد می‌کردند، برای دفع اسکوربوت استفاده می‌شد. ویتامین C در لیمو و لیموترش وجود دارد، بنابراین برای قرن‌ها، این میوه‌های ترش را به آب یا آبجو اضافه می‌کردند تا چیزی که اکنون به نام لیموناد یا شنی می‌شناسیم درست شود.

    همین دستور غذا دو هدف داشت: به ملوانان آبرسانی بسیار مورد نیاز و دوز سالم ویتامین C را می داد. بنابراین، رام و آب لیمو به طور مکرر در طول تاریخ با هم ترکیب می شدند و مخلوط هایی نمادین مانند Dark 'N' کلاسیک ایجاد می کردند. کوکتل طوفانی

    با آنشیرینی لطیف، محبوبیت رام به دلیل تطبیق پذیری آن همچنان ادامه دارد و به راحتی خود را به طیف وسیعی از معجون های طعم دار و مفید برای هر موقعیتی می دهد. گذراندن زمان در هنگام قایقرانی - نوشیدن یکی از آنهاست. در حالی که رام نوشیدنی منتخب دزدان دریایی بود، آنها همچنین از خوردن آبجو، شراب و سیب سفت گهگاه لذت می بردند.

    تنوع نوشیدنی های دزدان دریایی احتمالاً بر اساس آنچه که آنها به آن دسترسی داشتند تعیین می شد، هر کشتی با مواد مختلفی بارگیری می شد. آبجو ساخته شده از جو را می توان به راحتی از کشتی های انگلستان یا ایرلند گرفت.

    دزدان دریایی همچنین تمایل زیادی به حمله به کشتی های حامل شراب داشتند، به ویژه کشتی های پرتغالی. برخی از دزدان دریایی حتی در حین کشتی، سیب سفت خود را در بشکه های چوبی دم می کردند.

    این دزدان دریایی قدیم برای نوشیدن هر چه در دریا انتخاب می‌کردند، هیچ وقت کم نبودند!

    نوشیدن سیب در آلمان

    دوباردو، CC BY-SA 3.0، از طریق Wikimedia Commons

    مخلوطی از رام و باروت

    در دوران دزدان دریایی قرن هجدهم، گفته می شود که گاهی اوقات معجونی به نام رنگ بینی ساخته می شد. این ترکیب هولناک از سه قسمت رام و یک قسمت باروت تأثیر زیادی بر طعم و تأثیر داشت. همچنین برای بررسی اصالت رام استفاده شد. [4]

    این راهی بود برای دزدان دریایی برای مست شدن سریع و همچنین اعتقاد بر این بود که برخی از آنهامزایای پزشکی – مانند کمک به نقرس، اسکوربوت و سایر بیماری ها. رنگ بینی تا حد زیادی در طول سال ها فراموش شده بود تا اینکه اخیراً علاقه دوباره به این داروی قدیمی دزدان دریایی پیدا شد.

    همچنین ببینید: مد مصر باستان

    نصف لیموترش، کمی جوز هندی و یک لیوان رم - روش مورد علاقه دزدان دریایی برای نوشیدن! دزدان دریایی خواه گروگ، رام، براندی یا آبجو باشد، دزدان دریایی قطعاً برای رفع تشنگی در کشتی انتخاب خود را داشتند.

    Mug Over Glass

    دزدان دریایی به دلیل عشق خود به رام و سایر موارد شناخته شده اند. نوشیدنی های الکلی و یک لیوان یا تانکر را به یک لیوان معمولی ترجیح می دادند. این ناشی از عملی بودن و راحتی بود. لیوان های چوبی کمتر شکسته می شوند، در حالی که تانکرها به اندازه کافی بزرگ هستند که یک بطری کامل شراب را در خود جای دهند.

    این نوع ظروف نوشیدنی به اندازه کافی محکم بود تا در برابر سختی های زندگی در دریا مقاومت کند و همچنین از دست آنها جلوگیری می کرد. از سرد شدن هنگام مصرف نوشیدنی مورد علاقه خود.

    علاوه بر این، این ظروف بزرگتر به سردتر ماندن نوشیدنی برای مدت طولانی کمک کردند. بنابراین دزدان دریایی چه از مقداری رام، آبجو، شراب یا سیب سفت لذت ببرند، معمولاً یک لیوان یا تانک را برای شرکت در عیاشی عصرانه خود انتخاب می کردند.

    این به آن‌ها اجازه می‌داد تا هر چقدر که می‌خواهند بنوشند، بدون اینکه بین دورها بلند شوند تا لیوان خود را پر کنند - چیزی که در سفرهای طولانی مدت ضروری است!

    کاپیتان دزدان دریایی ادوارد لو در حال ارائه یک تپانچه و کاسه پانچ.

    19 ناشناسهنرمند قرن، مالکیت عمومی، از طریق Wikimedia Commons

    نوشیدن و آواز خواندن: سرگرمی مورد علاقه دزدان دریایی!

    نوشیدن یک سرگرمی مورد علاقه بسیاری از دزدان دریایی بود. آبجو، تنومند، و گروگ در میان آنها رایج بود و رام بسیار کمتر محبوب بود. برای بیشتر دزدان دریایی، نوشیدن الکل ذاتا اجتماعی بود. در بسیاری از موارد، کل خدمه با هم آواز خود را بلند می کردند. [5]

    مثل آواز خواندن کانکس‌های دریایی برای حفظ روحیه در دریا، افراد افسانه‌ای به زودی حس رفاقت خود را از طریق نان تست و خواندن آهنگ‌های نوشیدن در حالی که یک یا دو پیمانه می‌خوردند، تقویت کردند.

    گروه‌ها همچنین داستان‌های بلند تعریف می‌کردند، بازی‌های شانسی و مهارتی انجام می‌دادند، و عموماً در یک شب با هم شادی می‌کردند - همه از صمیم قلب سبک زندگی خود را پذیرفتند.

    افکار نهایی

    دزدان دریایی مطمئناً تمایل زیادی به مشروبات الکلی داشت. خواه نوشیدن آبجو، شراب، یا رم از لیوان، بدون شک آنها در دریا مقدار زیادی الکل مصرف می‌کردند.

    از رنگ دماغ گرفته تا گروگ و آب سیب سفت، نوشیدنی‌های مورد علاقه‌شان در تاریخ باقی مانده است. بنابراین اگر زمانی احساس کردید که نیاز به بالا بردن لیوان و آواز خواندن با دوستان دارید، به دزدان دریایی فکر کنید که این کار را ممکن کردند.




    David Meyer
    David Meyer
    جرمی کروز، یک مورخ و مربی پرشور، ذهن خلاقی است که در پس وبلاگ جذاب برای دوستداران تاریخ، معلمان و دانش آموزان آنها قرار دارد. جرمی با عشقی عمیق به گذشته و تعهدی تزلزل ناپذیر به گسترش دانش تاریخی، خود را به عنوان منبع قابل اعتماد اطلاعات و الهام معرفی کرده است.سفر جرمی به دنیای تاریخ در دوران کودکی او آغاز شد، زیرا او مشتاقانه هر کتاب تاریخی را که به دستش می رسید می خورد. او که مجذوب داستان های تمدن های باستانی، لحظات مهم در زمان، و افرادی بود که دنیای ما را شکل دادند، از همان دوران کودکی می دانست که می خواهد این اشتیاق را با دیگران به اشتراک بگذارد.جرمی پس از اتمام تحصیلات رسمی خود در تاریخ، شغل معلمی را آغاز کرد که بیش از یک دهه طول کشید. تعهد او به پرورش عشق به تاریخ در میان شاگردانش تزلزل ناپذیر بود، و او پیوسته به دنبال راه‌های نوآورانه برای درگیر کردن و مجذوب کردن ذهن‌های جوان بود. او با شناخت پتانسیل فناوری به عنوان یک ابزار آموزشی قدرتمند، توجه خود را به حوزه دیجیتال معطوف کرد و وبلاگ تاریخ تأثیرگذار خود را ایجاد کرد.وبلاگ جرمی گواهی بر تعهد او برای قابل دسترسی و جذاب کردن تاریخ برای همه است. او از طریق نوشتن شیوا، تحقیقات دقیق و داستان سرایی پر جنب و جوش خود، به وقایع گذشته روح می بخشد و به خوانندگان این امکان را می دهد تا احساس کنند که گویی شاهد وقوع تاریخ هستند.چشم هایشان. خواه این یک حکایت نادر شناخته شده باشد، چه تحلیلی عمیق از یک رویداد تاریخی مهم، یا کاوشی در زندگی شخصیت های تاثیرگذار، روایت های گیرا او طرفداران اختصاصی را به خود جلب کرده است.جرمی فراتر از وبلاگ خود، همچنین به طور فعال در تلاش‌های مختلف حفاظت از تاریخی مشارکت دارد و با موزه‌ها و جوامع تاریخی محلی همکاری نزدیک دارد تا اطمینان حاصل شود که داستان‌های گذشته ما برای نسل‌های آینده محافظت می‌شود. او که به خاطر سخنرانی‌های پویا و کارگاه‌های آموزشی برای سایر معلمان شناخته می‌شود، دائماً تلاش می‌کند تا دیگران را برای کاوش عمیق‌تر در ملیله‌های غنی تاریخ ترغیب کند.وبلاگ جرمی کروز به عنوان شاهدی بر تعهد تزلزل ناپذیر او برای قابل دسترسی، جذاب و مرتبط کردن تاریخ در دنیای پرشتاب امروز است. او با توانایی عجیب خود در انتقال خوانندگان به قلب لحظات تاریخی، همچنان به پرورش عشق به گذشته در بین علاقه مندان به تاریخ، معلمان و دانش آموزان مشتاق آنها ادامه می دهد.