غذا و نوشیدنی مصر باستان

غذا و نوشیدنی مصر باستان
David Meyer

وقتی به مصریان باستان فکر می کنیم، به ندرت در مورد غذا و نوشیدنی آنها فکر می کنیم، اما رژیم غذایی آنها چیزهای زیادی در مورد جامعه و تمدن آنها به ما می گوید.

مصر ممکن است سرزمینی گرم و خشک با وسعت وسیعی باشد. شن و ماسه جابجا شد، اما طغیان سالانه رودخانه نیل، دره نیل، یکی از حاصلخیزترین مناطق جهان باستان را ایجاد کرد.

مصریان باستان بر روی دیوارها و سقف مقبره های خود توضیحات جامعی را برای ما به ارمغان آورده اند. از غذاهای آنها، همراه با ارائه غذا برای کمک به صاحبان مقبره در زندگی پس از مرگ. شبکه های تجاری گسترده ای که مصر باستان را به بین النهرین، آسیای صغیر و سوریه متصل می کرد، غذاهای جدیدی را به ارمغان آورد، در حالی که بردگان خارجی وارداتی نیز انواع جدید غذا، دستور العمل های جدید و تکنیک های جدید تهیه غذا را با خود به ارمغان آوردند.

تحلیل علمی مدرن. محتویات بقایای مواد غذایی یافت شده در این مقبره ها به همراه مقایسه محققان بین اتم های کربن و دندان های گرفته شده از مومیایی های مصر باستان به ما نشان می دهد که رژیم غذایی آنها چه بوده است.

بررسی الگوهای سایش روی دندان های مومیایی ها ارائه می دهد. شاخص هایی در مورد رژیم غذایی آنها بسیاری از آنها نوک تیز و فرسوده هستند. اشاره به دلیل وجود ذرات ریز ماسه در غذای آنهاست، در حالی که سایش ناشی از دانه های ریز سنگ ریخته شده توسط هاون ها، هاون ها و خرمنکوب ها است که قطعات کوچکی در آرد باقی می گذارد. دهقانان و کارگراندندان‌ها در مقایسه با دندان‌های متعلق به طبقات بالا سایش بسیار بیشتری دارند. آن‌ها می‌توانستند نان پخته شده را با استفاده از آرد ریز آسیاب شده بخرند. در بیشتر دندان‌های مومیایی‌ها به دلیل عدم وجود قند در غذایشان، هیچ حفره‌ای وجود ندارد.

محصولات اولیه کشت شده در گل و لای غنی دره نیل و گندم و جو بود. گندم را به صورت نان آسیاب می کردند، یکی از اصلی ترین مواد غذایی که فقیر و غنی می خوردند.

فهرست مطالب

    حقایقی درباره غذا و نوشیدنی مصر باستان

    • ما در مورد غذا در مصر باستان به لطف نقاشی های گسترده بر روی دیوارها و سقف مقبره های آنها که مناسبت های غذا و ناهارخوری را نشان می دهد اطلاعات زیادی داریم
    • تحلیل علمی مدرن از بقایای مواد غذایی یافت شده در این مقبره ها نشان می دهد. به ما نشان خوبی از رژیم غذایی آنها داده است
    • نانواها عادت داشتند خمیر نان را به اشکال مختلف از جمله حیوانات و انسان ها در می آوردند.
    • کلمه مصری باستان برای نان همان کلمه زندگی آنها بود

      مصریان باستان اغلب از فرسایش شدید دندان ناشی از خوردن آرد با استفاده از ابزارهای سنگ زنی رنج می بردند که تکه های سنگ را پشت سر می گذاشتند

    • سبزیجات روزانه شامل لوبیا، هویج، کاهو، اسفناج، تربچه، شلغم، پیاز، تره فرنگی، سیر، عدس، و نخود
    • خربزه، کدو تنبل و خیار در سواحل رود نیل به وفور رشد می کردند
    • میوه هایی که معمولاً مصرف می شد شامل آلو، انجیر، خرما، انگور، میوه پرسی، عناب بود. ومیوه درخت چنار

    نان

    اهمیت نان در زندگی روزمره مصر باستان با کلمه دو برابر شدن نان به عنوان کلمه زندگی نشان داده می شود. در پادشاهی های میانه و جدید، باستان شناسان شواهدی از آسیاب آرد با استفاده از هاون ها و هاون ها کشف کردند. صدها مورد از آنها در حفاری های باستان شناسی پیدا شد. آرد ریزتر برای ثروتمندان با خرد کردن دانه ها بین دو سنگ سنگین آسیاب می شد. پس از آسیاب شدن، نمک و آب با دست ورز دادن خمیر به آرد اضافه می‌شد.

    همچنین ببینید: نمادهای قدرت وایکینگ با معانی

    تولید انبوه خمیر در آشپزخانه‌های سلطنتی با قرار دادن خمیر در بشکه‌های بزرگ و سپس پایین کشیدن آن انجام می‌شد. 1>

    نانوایی دربار رامسس سوم. «اشکال مختلف نان، از جمله نان هایی به شکل حیوانات، نشان داده شده است. تصویر با حسن نیت: پیتر ایزوتالو [دامنه عمومی]، از طریق Wikimedia Commons

    خمیر ورز داده شده سپس به شکل نان های گرد و مسطح در آمده و روی سنگ های داغ پخته می شود. نان مخمر حاوی مخمر در حدود 1500 سال قبل از میلاد مسیح رسید.

    در پادشاهی قدیم، محققان به 15 نوع نان اشاره کردند. رپرتوار نانوا به بیش از 40 نوع نان در پادشاهی جدید افزایش یافته بود. ثروتمندان نان شیرین شده با عسل، ادویه و میوه می خوردند. نان به شکل ها و اندازه های مختلفی می آمد. نان های معبد اغلب با زیره پاشیده می شد. نانی که در مراسم مقدس یا جادویی استفاده می شد به شکل حیوان یا انسان در می آمد.

    سبزیجات و میوه جات

    سبزیجات مصر باستان امروزه برای ما آشنا بودند. انواع لوبیا، هویج، کاهو، اسفناج، تربچه، شلغم، پیاز، تره فرنگی، سیر، عدس و نخود همگی در رژیم غذایی روزانه آنها وجود دارد. خربزه، کدو تنبل و خیار در سواحل رود نیل به وفور رشد می کردند.

    امروزه پیازهای نیلوفر آبی و ریزوم پاپیروس که بخشی از رژیم غذایی مصری ها نیز بودند، برای ما کمتر آشنا بودند. برخی از سبزیجات را در آفتاب خشک کرده و برای زمستان نگهداری می کردند. سبزیجات را به صورت سالاد درست می کردند و با سس روغن، سرکه و نمک سرو می کردند.

    همچنین ببینید: افول & سقوط امپراتوری مصر باستان

    پیازهای خشک نیلوفر آبی. تقدیم به تصویر: Sjschen [حوزه عمومی]، از طریق Wikimedia Commons

    میوه‌هایی که معمولاً مصرف می‌شد شامل آلو، انجیر، خرما، انگور، میوه پرسی، عناب و میوه درخت چنار بود، در حالی که نارگیل خرما یک تجملات ارزشمند بود.

    سیب، انار، نخود و زیتون در پادشاهی جدید ظاهر شدند. مرکبات تا پس از زمان یونان و روم معرفی نشدند.

    گوشت

    گوشت گاو وحشی محبوب ترین گوشت بود. بز، گوشت گوسفند و بز کوهی نیز به طور منظم خورده می شدند، در حالی که بز کوهی، غزال و اوریکس انتخاب های گوشتی عجیب و غریب تری بودند. کله پاچه، به ویژه کبد و طحال بسیار مطلوب بود.

    Oryx معمولی. تقدیم تصویر: چارلز جی شارپ [CC BY-SA 4.0]، از طریق Wikimedia Commons

    مرغ به طور گسترده توسط مصریان باستان، به ویژه اردک ها و غازهای اهلی خورده می شدند.غازهای وحشی همراه با بلدرچین وحشی، کبوتر، جرثقیل و پلیکان به تعداد زیادی در باتلاق دلتای نیل صید شدند. در اواخر دوران روم، جوجه ها به رژیم غذایی مصریان اضافه شدند. تخم مرغ فراوان بود.

    ماهی

    ماهی بخشی از رژیم غذایی دهقانان بود. آنهایی که تازه مصرف نمی شدند، خشک یا نمک زده می شدند. گونه های معمولی سفره ماهی شامل کفال، گربه ماهی، ماهیان خاویاری، کپور، باربی، تیلاپیا و مارماهی بود.

    یک ماهیگیری مصر باستان.

    محصولات لبنی

    علی رغم عدم وجود یخچال، شیر، کره و پنیر به طور گسترده در دسترس بود. انواع پنیر با استفاده از شیر گاو، بز و گوسفند فرآوری می شد. پنیر را در پوست حیوانات خرد می کردند و تکان می دادند. شیر و پنیر مربوط به سلسله اول در مقبره های ابیدوس پیدا شده است.

    هیروگلیف مصری گاوی که دوشیده می شود. [حوزه عمومی]، از طریق Wikimedia Commons

    ادویه ها و ادویه ها

    برای پخت و پز، مصریان باستان از نمک قرمز و نمک شمالی استفاده می کردند. آنها همچنین از کنجد، بذر کتان، روغن مغز و روغن زیتون استفاده کردند. سرخ کردن با چربی غاز و گوشت گاو انجام می شد. عسل روشن و تیره بود. ادویه جات ترشی جات شامل گشنیز، زیره، رازیانه، توت عرعر، دانه خشخاش و انیسون بود.

    ادویه جات ترشی جات و دانه ها.

    آبجو

    هر دو ثروتمند آبجو می نوشیدند. و فقرا به طور یکسان آبجو نوشیدنی مورد علاقه مصریان باستان بود. سوابق نشان می دهد که پنج سبک معمول آبجو در پادشاهی قدیم وجود داشته است، از جمله قرمز،شیرین و سیاه آبجو تولید شده در قده در دوران پادشاهی جدید محبوبیت داشت.

    هیروگلیف مصری که ریختن آبجو را به تصویر می‌کشد. تقدیم به تصویر: [دامنه عمومی]، از طریق Wikimedia Commons

    جو عمدتاً در دم کردن آبجو استفاده می شد. جو همراه با مخمر به صورت دستی به صورت خمیر در آمد. این خمیر را در دیگ‌های سفالی می‌گذاشتند و قسمتی از آن را در تنور می‌پختند. سپس خمیر پخته شده را در یک وان بزرگ خرد می‌کردند، سپس آب اضافه می‌کردند و قبل از طعم‌دار شدن با عسل، آب انار یا خرما اجازه می‌دادند تا تخمیر شود.

    مدل چوبی آبجوسازی در مصر باستان. تقدیم به تصویر: E. Michael Smith Chiefio [CC BY-SA 3.0]، از طریق Wikimedia Commons

    شراب

    شراب با استفاده از انگور، خرما، انار یا انجیر ساخته شد. اغلب برای چاشنی شراب از عسل، انار و آب خرما استفاده می شد. سایت های حفاری سلسله اول کوزه های شراب را پیدا کرده اند که هنوز با خاک رس مهر و موم شده اند. شراب قرمز در پادشاهی قدیم رایج بود در حالی که شراب سفید در زمان پادشاهی جدید از آنها پیشی گرفت.

    کوزه های شراب مصر باستان. تقدیم به تصویر: Vania Teofilo [CC BY-SA 3.0]، از طریق Wikimedia Commons

    فلسطین، سوریه و یونان همگی شراب را به مصر صادر کردند. به دلیل گرانی، شراب در بین طبقات بالا محبوبیت بیشتری داشت.

    تأمل در گذشته

    با فراوانی مواد غذایی در دسترس آنها، آیا مصریان باستان غذا می خوردند. بهتر از بسیاری از فرزندان ما با قند بالا امروزی،رژیم غذایی پرچرب و پر نمک؟

    تصویر سربرگ با حسن نیت ارائه شده: هنرمندان مقبره مصری گمنام [دامنه عمومی]، از طریق Wikimedia Commons




    David Meyer
    David Meyer
    جرمی کروز، یک مورخ و مربی پرشور، ذهن خلاقی است که در پس وبلاگ جذاب برای دوستداران تاریخ، معلمان و دانش آموزان آنها قرار دارد. جرمی با عشقی عمیق به گذشته و تعهدی تزلزل ناپذیر به گسترش دانش تاریخی، خود را به عنوان منبع قابل اعتماد اطلاعات و الهام معرفی کرده است.سفر جرمی به دنیای تاریخ در دوران کودکی او آغاز شد، زیرا او مشتاقانه هر کتاب تاریخی را که به دستش می رسید می خورد. او که مجذوب داستان های تمدن های باستانی، لحظات مهم در زمان، و افرادی بود که دنیای ما را شکل دادند، از همان دوران کودکی می دانست که می خواهد این اشتیاق را با دیگران به اشتراک بگذارد.جرمی پس از اتمام تحصیلات رسمی خود در تاریخ، شغل معلمی را آغاز کرد که بیش از یک دهه طول کشید. تعهد او به پرورش عشق به تاریخ در میان شاگردانش تزلزل ناپذیر بود، و او پیوسته به دنبال راه‌های نوآورانه برای درگیر کردن و مجذوب کردن ذهن‌های جوان بود. او با شناخت پتانسیل فناوری به عنوان یک ابزار آموزشی قدرتمند، توجه خود را به حوزه دیجیتال معطوف کرد و وبلاگ تاریخ تأثیرگذار خود را ایجاد کرد.وبلاگ جرمی گواهی بر تعهد او برای قابل دسترسی و جذاب کردن تاریخ برای همه است. او از طریق نوشتن شیوا، تحقیقات دقیق و داستان سرایی پر جنب و جوش خود، به وقایع گذشته روح می بخشد و به خوانندگان این امکان را می دهد تا احساس کنند که گویی شاهد وقوع تاریخ هستند.چشم هایشان. خواه این یک حکایت نادر شناخته شده باشد، چه تحلیلی عمیق از یک رویداد تاریخی مهم، یا کاوشی در زندگی شخصیت های تاثیرگذار، روایت های گیرا او طرفداران اختصاصی را به خود جلب کرده است.جرمی فراتر از وبلاگ خود، همچنین به طور فعال در تلاش‌های مختلف حفاظت از تاریخی مشارکت دارد و با موزه‌ها و جوامع تاریخی محلی همکاری نزدیک دارد تا اطمینان حاصل شود که داستان‌های گذشته ما برای نسل‌های آینده محافظت می‌شود. او که به خاطر سخنرانی‌های پویا و کارگاه‌های آموزشی برای سایر معلمان شناخته می‌شود، دائماً تلاش می‌کند تا دیگران را برای کاوش عمیق‌تر در ملیله‌های غنی تاریخ ترغیب کند.وبلاگ جرمی کروز به عنوان شاهدی بر تعهد تزلزل ناپذیر او برای قابل دسترسی، جذاب و مرتبط کردن تاریخ در دنیای پرشتاب امروز است. او با توانایی عجیب خود در انتقال خوانندگان به قلب لحظات تاریخی، همچنان به پرورش عشق به گذشته در بین علاقه مندان به تاریخ، معلمان و دانش آموزان مشتاق آنها ادامه می دهد.